عصر طلایی رادیو

هر چند تکنولوژی رادیو از اوایل قرن بیستم در دسترس بود اما مدتی طول کشید تا موسیقی بر امواج این فناوری سوار شود. تاریخچه‌ی شروع پخش موسیقی از رادیو قدری مبهم است، اما یک ایستگاه رادیویی دانشگاهی در سن خوزه برای نخستین بار مابین 1912 الی 1917 اقدام به پخش موسیقی کرده است؛ ناگفته نماند که علیرغم این موضوع بازهم گذر زمان نیاز بوده تا شاهد پخش روزانه موسیقی از شبکه‌های رادیویی باشیم.در طی جنگ جهانی اول (و هم‌چنین جنگ جهانی دوم)، کنگره ایالت متحده آمریکا تمام شبکه‌های رادیویی غیرحرفه‌ای را به حالت تعلیق درآورد، درنتیجه ایستگاه‌های رادیویی بسیاری از بین رفتند. اما ایستگاه 1XE شهر مدفورد از ایالت ماساچوست آمریکا، مدت کوتاهی پس از اتمام جنگ در سال1919 موسیقی پخش کرد و در سال‌های بعد ایستگاه‌های رادیویی بیش‌تری شروع به کار کردند.متأسفانه، این ایستگاه‌‌های رادیویی با محدودیت‌های مواجه شدند، بسیاری از مردم معتقد بودند که رادیو تنها باید برای برقراری ارتباط دوطرفه استفاده شود، و حتی یک ایستگاه رادیویی در نیویورک توسط یک بازرس تعطیل شد زیرا وی عقیده داشت که رادیو توانایی سرگرم کردن افراد جامعه را ندارد.ایستگاه‌های دارای مجوز تجاری نیز در آن زمان ظهور کردند. شبکه خبری KDKA پتزبورگ مسلماً اولین ایستگاهی است که اقدام به پخش نتایج رقابت انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 1920کرد. پس‌ازآن، محبوبیت رادیو بسیار افزایش یافت و تعداد خانوارهای دارای رادیو در طی ده سال دو برابر شدند؛ آن سال‌ها (که معمولاً بین 1920تا 1950 میلادی است) را عصر طلایی رادیو می‌نامند.



در روزهای اولیه، موسیقی تنها چیزی نبود که از رادیو پخش می‌شد. در واقع، بسیاری از ایستگاه‌ها مدت‌ها پس از ایجاد ایستگاه شروع به پخش موسیقی کردند. اغلب اوقات، اخبار، نتایج مسابقات ورزشی، نتایج رأی‌گیری، سخنرانی‌ها، گزارش‌های آب‌وهوا، تفسیرهای سیاسی، برنامه‌های طنز و داستان‌ها از رادیو پخش می‌شدند.سال 1922ظهور نخستین اتفاقی بود که آینده پخش موسیقی از رادیو را تغییر داد؛ در آن سال اولین آگهی رادیویی پخش شد. افراد از مشاهده این‌که شرکتی برای آگهی رادیویی هزینه پرداخت می‌کند، شگفت‌زده شدند. هر چند آن‌ها به یقین تصوری از تبلیغات بر روی اینترنت و سرویس‌های آنلاین آینده نداشتند.قبل از آن‌که ارائه تبلیغات در رادیو رایج شود نیز برخی از شرکت‌ها از برنامه‌های رادیویی حمایت می‌کردند. اغلب موسیقی کلاسیک به‌طور زنده پخش می‌شد؛ پخش زنده موسیقی کلاسیک امروزه نیز کم‌ و بیش رایج است.



افزایش محبوبیت موسیقی اغلب به رادیو وابسته بود، و افزایش تعداد ایستگاه‌های رادیویی بر روی محبوبیت موسیقی تا امروز تأثیر گذار بوده است. پس از اینکه امکان راه‌اندازی شبکه‌های رادیویی با نیاز به فضا، تجهیزات و کارکنان کمتر در قیاس با شبکه‌هایی فراهم شد که به صورت تمام وقت و با تجهیزات فراوان اقدام به سرویس‌دهی می‌کردند، بسیار سریع فرهنگ «40شبکه‌ی رادیویی برتر» بدل به یک فرهنگ عمومی و جا افتاده شد؛ این مسئله زمانی رونق بیشتری گرفت که تکنولوژی ضبط مغناطیسی با حساسیت بالا، در دهه‌ی 1940 امکان پخش برنامه‌های از پیش ضبط شده را نیز فراهم آورد. بد نیست به این نکته اشاره کنیم که تا پیش از آن، شبکه‌های رادیویی برای اینکه کیفیت صدای مطلوبی داشته باشند تمامی برنامه‌های خود را به صورت زنده روی آنتن می‌بردند.یکی دیگر از پیشرفت‌های قابل‌توجه در فناوری رادیویی که در اواسط قرن بیستم رخ داد، اختراع ترانزیستور بود. پس از اختراع ترانزیستور در سال 1947 میلادی، این قطعه به‌سرعت در رادیو به کار گرفته شد و امکان ساخت رادیوهای کوچک‌تر و قابل‌حمل فراهم آمد. در دهه‌های1960 و1970 میلادی، میلیاردها دستگاه رادیویی ساخته شد و رویای حمل آسان موسیقی را تحقق بخشید.

منبع: MUO